Met Joost naar

Annapurna – dag tot dag

1          Amsterdam – Kathmandu / aankomst op dag 2

joost annapurna boudhanathMeteen na aankomst in de hoofdstad van Nepal ervaar je de sfeervolle chaos van het Indiase subcontinent : loslopende koeien, krijsende apen, de geur van curry en dal bhat. Joost haalt je af van het vliegveld. We verblijven in een prettig hotel in het hart van de actie, midden in de centrale wijk Thamel.

3          Kathmandu / optioneel : Pashupatinath en Boudanath

            Kathmandu is een intrigerende stad. Kom je hier voor het eerst, dan krijg je een milde cultuurshock te verwerken. Neem de tijd en laat de stroom mensen aan je voorbij trekken, of geniet van de rust in één van de koloniale binnentuinen van Thamel. Het middeleeuwse Durbar Square ligt op loopafstand van het hotel, en is met de onmiskenbare Newar-architectuur het volkomen authentieke hart van de stad. Als je nog spullen nodig hebt voor onderweg, zijn de talloze outdoorwinkels van Thamel dé plek om het te kopen. Niet alles is van even goede kwaliteit, de reisleiding kan je eventueel assisteren. Ook vind je in Thamel een aantal goede, deels antiquaire boekwinkels, o.a. het instituut Pilgrims. Je vind er landkaarten en boeken in alle soorten, ook over de Annapurna’s.

00KAOptioneel : liefhebbers bezoeken o.l.v. Joost het hindoeïstische heiligdom Pashupatinath en vervolgens de Tibetaanse (boeddhistische) tempelwijk Boudanath. Het zijn de twee belangrijkste religieuze centra van Nepal. Het contrast tussen hindoeïsme en boeddhisme is fascinerend en evident, maar wie verder kijkt ziet dat de twee grote religies van Oost-Azië onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De excursie duurt ongeveer een halve dag.

NB Nergens ter wereld vind je binnen een vierkante kilometer zoveel internationale restaurants als in Thamel. Niet alles is even goed. Joost is zelf liefhebber, en schept er eer in op zijn reizen culinaire accenten te zetten. Mede-liefhebbers zijn daarbij vanzelfsprekend meer dan welkom. Bovengemiddeld goed eten en (maar niet of) bijzondere ambiance zijn trefwoorden, niet-toeristisch en een redelijke prijs het criterium. Geldt alleen voor Kathmandu en Pokhara, in de bergen eten we goed maar eenvoudig.

4          Kathmandu – Pokhara

P_edited-2De rit van Kathmandu naar Pokhara is een belevenis, en een voorproefje van wat komen gaat : houd je camera bij de hand. We rijden met de tourist  bus door de groene Nepalese bergwereld, onder de witte toppen van Ganesh westwaarts. Later doemt het achtduizendermassief van Manaslu op, de ‘berg van de ziel’. Zodra Machapuchare in beeld verschijnt, is de vallei van Pokhara niet ver meer.

Pokhara is een ontspannen stadje aan de oever van een groot meer. We overnachten in een goed hotel in het centrum, niet ver van het water. Het klimaat is in het voorjaar heerlijk, meestal zelfs warm, perfect voor een diner aan het water, onder de sterren. Waar Kathmandu cultureel zeer interessant is, heeft Pokhara de ‘looks’. De ligging van de stad is verbijsterend. Pokhara ligt op slechts 1000 meter hoogte, maar boven de heuvels rijzen liefst drie achtduizendermassieven op ; Dhaulagiri, Manaslu en de witte Annapurna’s. Een veelbelovend uitzicht.

5          Van Pokhara naar Pothana / ca 4 uur

Na een vroeg ontbijt rijden we naar het trailhead in Phedi. Daar staat onze Nepalese gids Prem al te wachten met het Joost-team. Deze sympathieke mannen blijven de hele tocht bij ons. Omdat Nepal een arm land is, en uitbuiting soms eerder regel dan uitzondering, hecht Joost het grootste belang aan het welzijn van zijn team. Tijdens Joost-reizen worden porters conform de norm betaald en verzekerd, en dragen ze maximaal 15 kilo (7,5 kilo per deelnemer).

dhDan gaat het echt beginnen. Vanaf Phedi zien (horen, ruiken) we twee weken lang geen gemotoriseerd verkeer meer. We beginnen deze eerste dag rustig. We lopen door een glooiend landbouwgebied met terrassenlandbouw en boerderijtjes met kleinvee en fraaie hooibergen. In maart staan veel gewassen al hoog boven de grond. Op de heuvelrug van Dhampus ontvouwt zich het eerste grote Himalayapanorama. Eén van de mooiste bergen op aarde verschijnt ten tonele : Machapuchare. Deze witte kathedraal is de komende weken voortdurend een baken, en zal zich in vele gedaantes laten zien. Vandaag lijkt de berg nog een reusachtige uitvoering van de Matterhorn, pas dagen later zie je waarom Machapuchare ‘Vissenstaart’ betekent.

Na pakweg drie uur wandelen bereiken we het vriendelijke Pothana (1950m), een verzameling huizen met een enorm weids uitzicht over het dal van Pokhara tot aan de witte Himalayamuur. De lodges in het Annapurnagebied zijn de beste van Nepal. Verwacht geen luxe, wel efficiëntie en gezelligheid. We slapen in tweepersoonskamers, de meeste lodges hebben een warme douche. De keus in maaltijden is verbazingwekkend; van Indiase curry en soep tot allerlei soorten pizza en pasta. Wie graag mee eet met de lokalen bestelt het plaatselijke ‘Bergsteigeressen’ : dal bhat.

6          Van Pothana naar Jhinudanda / ca 6 uur

Joost Annapurna orchidee nbDe route is zonder uitzondering iedere dag ‘Nepali flat’ : omhoog en omlaag, vrijwel nooit daadwerkelijk vlak. De etappe van vandaag is relatief lang. We maken vooral afstand, we overnachten vanavond lager dan van waar we zijn vertrokken. Hoewel we de eerste dagen voortdurend stijgen en dalen, blijven we in eerste instantie op ‘Alpenhoogte’, we slapen niet boven 2500 meter. Laat dat je vooral niet ontmoedigen! In dit theater is het maar al te verleidelijk de hemel te bestormen, maar daar doe je jezelf geen plezier mee. Dit is geen wedstrijd, integendeel, langzaam aan is voor ons laaglanders de beste acclimatisering. Daarbij : we lopen door een fascinerend en cultureel rijk landschap, met bergen om ons heen die naar achtduizend (!) meter reiken. En dat is vanaf geringe hoogte natuurlijk ongelooflijk spectaculair. Rustig aan dus, en genieten. Na een stevig ontbijt hijsen de dragers hun bepakking op, jijzelf pakt je dagrugzak in, en we gaan weer op pad. Misschien wel tot je eigen verbazing zul je merken dat je heel snel in dit ritme raakt, en al het andere vergeet.

Na de waterscheiding van Deorali dalen we af, de machtige Modi Kola-kloof in. De lagere voetheuvels van de Himalaya zijn bedekt met dicht, sprookjesachtig loofbos vol vogels. Alleen al in de ACA (Annapurna Conservation Area) zijn tweeëntwintig (!) bostypes te onderscheiden. Op zich is dat niet verwonderlijk in een gebied dat binnen vijftig kilometer as the crow flies van subtropisch overgaat naar arctisch, maar bijzonder is het wel. De variatie is extreem. Veel boomsoorten zijn dikbladig en groenblijvend, de onderbegroeiing daarom uitgesproken schaduwminnend met o.a. varens, grote klimmers, boomorchideeën en andere epifyten. Ieder uur treffen we wel een dorpje te midden van terrassen met aardappel, kool, erwten of maïs ; alle gelegenheid dus voor pauze. We lunchen al fresco in het kleurrijke Landruk .

In de diepte buldert inmiddels het smeltwater van de Modi Kola, dat rechtstreeks uit de gletsjers Met Joost naar Annapurna Modi Kola Machapucharevan het Annapurna Sanctuary komt. In de loop van de middag bereiken we over een stalen hangbrug de overkant van de rivier. Daar begint een pittig klimmetje over stenen trappen naar Jhinudanda (1780m). Bovenop een heuveltop heeft Jhinu niet alleen een toplocatie met uitzicht, maar ook een weldadige poel met warm bronwater : goed voor de spieren!

7          Van Jhinudanda naar Sinuwa / 3,5 uur

Vroeg uit de (dons)veren is in de bergen altijd een goed idee. Het weer in de Nepalese Himalaya is in het voor- en najaar gewoonlijk vrij stabiel en voorspelbaar (90% van alle regen valt in de zomermaanden). De zonsopgang is het helderste moment van de dag en ook het mooiste. Het is nog aardedonker wanneer de allerhoogste toppen als eerste door de zonnestralen aangeraakt worden. Het lijkt of ze in brand vliegen. Pas uren later bereikt de zon ook de dalen. Op een typische Himalayadag drijven na de middag vanuit het laagland wolken binnen, waarop het zwerk ’s avonds weer open trekt om een ongelooflijk heldere sterrenhemel te onthullen. Het weer blijft echter het weer en er zijn altijd uitzonderingen op dit patroon.

Zoals wel vaker, begint de dag met een wandeling heuvel op. In ongeveer een uur bereiken we de top van Chomrong, een fraai uitgestrekt Gurungdorp en de laatste permanent bewoonde plaats voor we de hoge Himalaya’s binnengaan. Over stenen trappen dalen we scherp af, tot de bodem van het dorp. Daar gaan we ‘de hoek om’, terug naar de Modi Kola-kloof en omhoog richting Sanctuary. We overnachten in het woud, in de lodges van Sinuwa (2360m).

Nu pas komt de ingang naar het hart van de Annapurna’s voor het eerst goed in zicht. sinuwa joost annapurnaDe ijzige torens van Annapurna South en Machapuchare tronen intimiderend hoog boven de groene, donkere, almaar smallere kloof van de Modi Kola. Het is een buitengewoon imponerende aanblik, je krijgt bijna het idee dat je de Poort van Mordor tegemoet loopt. De witte toppen lijken inmiddels zo dichtbij ‘dat je ze aan kunt raken’, maar dat is schijn. De enorme schaal van een Himalayamassief is bedrieglijk ; pas over twee dagen staan we daadwerkelijk tussen de bergen.

8          Van Sinuwa naar Himalaya Hotel / ca 4 uur

Langzaam maar zeker beginnen we hoogte te maken. Het landschap verandert. Landbouw en loofbos maken plaats voor eeuwenoude rododendronjungle en ruige hellingen met ficus, groenblijvende eik en bamboe. Soms wordt het woud zo dicht dat je het gevoel krijgt door een tunnel te lopen.

Iedere dag nemen we ruim tijd voor thee- en lunchpauze, onderweg sta je geregeld stil bij opmerkelijke planten en dieren. Merkwaardig geschreeuw in het bos verraadt de aanwezigheid van muntjaks (‘blaffende herten’). Met wat geluk zie je ook muskusherten; wonderlijke dieren op zakformaat (50 cm hoog) zonder gewei maar met slagtanden. In de takken leven langoer : schitterende apen met een grijze vacht, een zwartleren gezicht en een grote bos wit haar.

In de subalpiene zone zijn geen dorpjes meer, maar nog wel steeds lodges, op ca. een uur loopafstand van elkaar. We overnachten in Himalaya Hotel (2920m). De lodge ligt pal onder de ‘poort’ naar het Sanctuary, hoog boven de woeste Modi Kola. De kans bestaat dat aan het water de zwarte beer zich laat zien.

9          Van Himalaya Hotel naar Machapuchare BC / ca 3,5 uurAnnapurna Upper Modi Kola Hinku Cave Deorali Joost

Het Annapurna Sanctuary ligt nu letterlijk om de hoek, en het is maar al te verleidelijk om er in één ruk naar toe te ‘rennen’. Dat gaan we niet doen. We hebben nog hoogtemeters te maken, en met het oog op geleidelijke acclimatisering (en dus ieders welbevinden) overbruggen we het laatste stuk in twee ochtendetappes met een overnachting halverwege. Dat is bepaald geen straf : de wandeling van vandaag is zo spectaculair, dat je geregeld in verbijstering stilstaat. Dit is het punt waarop de immense omvang van het gebergte pas echt door begint te dringen. Aan beide kanten van de rivier reiken loodrechte rotswanden omhoog, er is maar een klein beetje ruimte voor de hemel. De top van Machapuchare bevindt zich inmiddels – onmogelijk hoog – recht boven je hoofd. Recht vooruit verschijnt nu ook de kolossale sneeuwpiramide van Gangapurna. We bereiken al vrij snel de Himku Cave en de lodges van Deurali. De dimensies van het schouwspel dat je hier omringt ontstijgen alle superlatieven : tijd voor thee en een hap adem.

Na de thee verandert het landschap dramatisch en vrij abrupt naar alpien. Rond lunchtijd bereiken we Machapuchare Base Camp (3700m). Technisch gezien bestaat er niet zoiets als een basiskamp, de hogere regionen van de ‘Vissenstaart’ zijn verboden gebied want de top is heilig.

Joost Annapurna sanctuary upper modi kola m_edited-1Machapuchare BC is weliswaar geen echt basiskamp, de stenen lodges staan op een sensationele plek. Vanaf hier openbaart zich voor het eerst de bovenste helft van het Sanctuary, en komt eindelijk de top van Annapurna I in beeld. Met liefst 8091 meter is Annapurna I afgetekend het hoogst, maar het adembenemende pantheon dat haar omringt doet er weinig voor onder met respectievelijk Hiunchuli (6441m), Annapurna South (7219m), Gangapurna (7455m), Annapurna III (7555m), Annapurna Fang (7647m), en de kathedrale Machapuchare (6993m) die – alweer in een andere gedaante – boven MBC in de hemel hangt. Als je van boven terug de Modi Kola-kloof in kijkt, is het bijna ongelooflijk dat je daar door naar boven bent gekomen.

Veel drinken is op hoogte erg belangrijk. Ga er – met een pot warme thee – goed voor zitten, want MBC is een weergaloze plek om de zon onder te zien gaan. De nabijheid van al die immense bergmuren rondom betekent wel dat er weinig ruimte overblijft voor de sterren, maar in een maanverlichte nacht is het uitzicht op de witte wanden minstens zo bijzonder als overdag.

10         Van Machapuchare BC naar Annapurna BC / 2,5 uur

Met het hoogste punt nu ferm binnen bereik, is de wandeling naar het hart van het Sanctuary één van de plezierigste van de hele tocht. Welverdiend. Het is niet ver meer, maar je voelt inmiddels wel dat je op hoogte bent. Het credo blijft te allen tijde : rustig aan. Na elke hoek en heuveltop verschijnt er meer van de ijsarena van het Sanctuary, en als je oplet zie je onderweg groot en klein wild: pika’s (fluithazen), marmotten, wezels, vossen, sneeuwhoenders en misschien wel tahr. Een zeer opvallende verschijning is de Himalaya monal, een glanzend blauwe fazant die zich met recht de nationale vogel van Nepal mag noemen.

Annapurna Joost ABC MBC Machapuchare GangapurnaHet pad slingert zich inmiddels door grasland en over enorme morenes boven de Annapurnagletsjer. Rondom beschut door massieve bergwanden, begrijp je meteen waarom dit het ‘Heiligdom’ wordt genoemd. De vier grote lodges van Annapurna Base Camp (4130m) liggen op een grasknol boven de gletsjer. In het binnenste van een achtduizendermassief, is dit een overnachtingsplaats die met niets te vergelijken is – en dat is nogal een understatement.

11         Annapurna BC / rustdag (reservedag 1)

                  Op deze bijzondere plek is het tijd voor een rustdag. Rustdagen zijn tevens reservedagen, d.w.z. als er op enig moment een extra dag moet worden ingelast, vervalt de rustdag. Reservedagen kunnen bijvoorbeeld worden ingezet bij slecht weer, onverwachte tegenslag of andere omstandigheden buiten de controle van de reisleiding. Een reis als deze laat zich niet van minuut tot minuut plannen, de natuurkrachten zijn hier de baas. De reisleiding bepaalt of, en zo ja wanneer, reservedagen worden ingezet. Vandaag is weliswaar een rustdag, deze plek nodigt natuurlijk uit tot nadere verkenning. Op het met boeddhistische gebedsvlaggen behangen uitzichtpunt kijk je over de enorme ijsmassa’s op naar de monumentale zuidwand, met daarboven de hoofdtop van Annapurna I. De weiden van het Sanctuary worden ’s zomers begraasd door vee uit lager gelegen dorpen. In het voor- en najaar is dit het terrein van grote grazers : vrij zeldzame blauwschapen van ruim anderhalf meter hoog, en imposante Himalaya thar (langharige steenbokken). Het Sanctuary is ook één van de allerlaatste leefgebieden van het extreem zeldzame sneeuwluipaard (naar schatting 500 exemplaren wereldwijd), een fabelachtig mooi dier dat zich helaas vrijwel nooit laat betrappen. Het dier is zo elusief dat de bergbewoners er van overtuigd zijn dat het zichzelf onzichtbaar kan maken.

Joost Annapurna Base Camp summitOver elusief gesproken, uit het Sanctuary zijn meldingen gekomen van de illustere yeti, zelfs van serieuze bergbeklimmers als Don Whillans en Reinhold Messner. Bijgeloof of niet, voor onze dragers is het helemaal geen kwestie of dit mythische wezen bestaat. Mocht je een yeti tegen het lijf lopen, maak dan snel een foto want dat is nog nooit iemand gelukt.

Terzijde : Annapurna I – Met 8091 meter behoort Annapurna I tot de slechts veertien ‘achtduizenders’ op aarde. De top wordt omringd door andere bergreuzen, en is daardoor vrijwel nergens goed te zien behalve vanuit de lucht – én vanuit het Sanctuary. In 1950 waren Maurice Herzog en Louis Lachenal de eerste mensen ooit die op de top van een achtduizender stonden : Annapurna I, die nota bene de dodelijkste van allemaal zou blijken met tot dusver 160 geslaagde beklimmingen tegen 60 dodelijke ongelukken. De twee Fransen bereikten de top zonder extra zuurstof, een opzienbarend gegeven in die tijd, en de sensatie die de beklimming in Europa teweegbracht werd alleen overtroffen toen Tenzing en Hillary drie jaar later de Everest beklommen (met extra zuurstof). Herzog en Lachenal verloren tijdens hun helletocht delen van hun voeten, Herzog ook al zijn vingers. Maar waar Herzog als Franse nationale held tot het einde van zijn leven allerlei erebaantjes had (o.a. burgemeester van Chamonix), leefde Lachenal na Annapurna ‘nog vijf jaar in een staat van razernij’, tot hij op Mont Blanc in een ravijn skiede. Lachenal en Herzog beklommen de ‘gemakkelijke’ noordelijke route. Wij kijken vandaag op tegen de zuidwand, een vrijwel loodrechte muur die vanaf de bodem van het Sanctuary vierduizend (!) meter omhoog naar de hemel reikt. Algemeen beschouwd als de zwaarste klimroute ter wereld, staat de zuidwand in het jargon simpelweg bekend als ‘the Face’ (de Wand). Voor klimmers is het de heilige graal. Eerstbeklimmer van de zuidwand was in 1970 Don Whillans, een legendarische figuur die stevig rookte en ‘four pints a night’ dronk, ook hoog op de berg.

Joost Annapurna Tibetaans sneeuwhoenBeide expedities zijn beschreven in intrigerende verslagen : ‘Annapurna’ van Herzog over de epische tocht van 1950, en ‘Annapurna South Face’ van expeditieleider Chris Bonington, dat verslag doet van de beklimming van 1970 met Whillans (inclusief de aanloop van Pokhara naar het Sanctuary, de uitvinding van een apparaat om blikken bier omhoog te brengen, het bereiken van de top en een dodelijk ongeluk, én de ontmoeting met een yeti). Ideaal leesvoer voor onderweg dus, iedere boekwinkel in Kathmandu verkoopt deze titels in pocketformaat. De lodges van Annapurna Base Camp danken hun naam aan het basiskamp van de Engelse expeditie.

12 & 13 Annapurna BC – Doban / 4,5 uur, Doban – Chomrong / 4 uur

De weg omlaag uit het Sanctuary is veel minder inspannend dan die er naar toe. Op dag 12 en 13 volgen we onze eigen voetstappen en dalen we af, terug naar de bewoonde wereld en de dikke lucht. We overnachten halverwege in Doban (2520m), hoog in de Upper Modi Kola, en de volgende dag in het mooie dorp Chomrong (2170m).

14         Chomrong – Jhinudanda Hot Springs / ca 1 uur : tevens rustdag (reservedag 2)

 We hebben het Sanctuary bereikt, maar de reis is nog niet ten einde. Er ligt nog een fascinerend stukje Nepal in het verschiet, want op de terugweg naar Pokhara kiezen we een andere route door een heel nieuw gebied. Daar willen we goed uitgerust aan beginnen, dus nemen we vandaag een dag vrij in Jhinudanda. Daarvoor moeten we nog wel een half uurtje stappen vanuit Chomrong. In Jinhu : bijkomen, shirtjes wassen, boek lezen, orchideeën kijken, de spieren laten vieren in heerlijk warm water. De bronnen van Jhinu zijn een godsgeschenk voor bergwandelaars, en voor de lokale bewoners een heilige plaats. Je mag er alleen in als je je lijf eerst grondig afspoelt onder de naastgelegen ‘douche’. De bronnen liggen midden in het woud, pal naast de voorbij denderende Modi Kola. Wie durft neemt zowel een warm bad in de bron als een ijskoude duik in de gletsjerrivier (voorzichtig!).

15         Van Jhinudanda via Uri naar Kotdanda / ca 4 uurJoost Annapurna Kot Danda kotdanda

De voorbije dagen liepen we midden in de bergen, als het ware ingesloten door de toppen boven ons hoofd. Vanaf vandaag worden de panorama’s steeds weidser. Het hoogtepunt volgt op dag 18, als we op Poon Hill de zonsopgang bewonderen boven een panorama van zeker honderd kilometer breed met liefst twee achtduizendermassieven. Het pad er naar toe slingert door een vriendelijk, gevarieerd en cultureel rijk gebied.

We verlaten het hoofdpad, en nemen een alternatieve route die niet veel trekkers volgen. De Gurung- en Brahmanbewoners in de dorpjes die we treffen leven veelal nog traditioneel van het land, of als handelaars met paardenkaravanen. De wandeling naar Uri gaat omhoog door terrassen met graan, omzoomd met wilde bloemen. Hele families bewerken met hun buffels de terrassen. Buitengewoon fotogeniek, maar vraag wel even of ze op de foto willen ; buiten de hoofdpaden zijn mensen minder gewend aan westerlingen. Vanuit de houten huizen van Uri klimmen we nog even door naar Kot Danda (Buffalo Meadows), een paradijselijke oase op een heuveltop met wederom magnifiek uitzicht. We overnachten in de lodge van een vriendelijke doktersfamile (2350m).

16         Van Komrong naar Tadapani / ca 3,5 uur

Tadapani Joost AnnapurnaDe wandeling van vandaag is kort, maar enigszins inspannend want we volgen een weinig gebruikt pad door het oerwoud. Vrijwel meteen na het ontbijt lopen we de eeuwenoude jungle binnen. De dichtbegroeide hellingen zijn bedekt met enorme rododendrons en statige, tientallen meters hoge loofbomen met meters dikke stammen. In zulk dicht woud voel je je soms bekeken, en na een tijdje merk je waarom : in de takken leven grote families langoer. De apen zijn niet bijzonder gesteld op publiek.

Rond het middaguur leggen we aan in Tadapani (2630m), een grandioos uitkijkpunt. Nog steeds domineren Annapurna South en Machapuchare het panorama, maar nu vanuit een heel ander perspectief. Oost- en westwaarts wordt het uitzicht steeds breder. Aan de horizon doemt nu ook Annapurna II op, met 7937 meter net geen achtduizender en maar iets lager dan Annapurna I. Vanaf grotere afstand wordt je eigen ‘plaatje’ van het gebied steeds completer, en schat je de dimensies van het massief iedere dag meer op waarde. Zet een wekker, de zonsopgang mag je niet missen.

17         Van Tadapani naar Ghorepani / 4,5 uur

Vrododendron annapurna ghorepanioordat we definitief aan de afdaling naar Pokhara beginnen, volgt vandaag nog een schitterende ‘Nepali flat’ bergetappe. Het is de laatste dag dat er gedaald en gestegen wordt en je zult het nog missen; na Ghorepani gaat het alleen maar omlaag. In de loop van de ochtend tekenen zich in het westen steeds duidelijker de contouren af van een nieuw gebied.

In maart en april staan de rododendronbossen massaal in bloei. Complete bergflanken kleuren paars en rood, met af en toe een helwitte dot magnolia. Door de bomen vang je af en toe een glimp op van reusachtige witte tanden in de verte, maar pas als we uit het bos komen wordt duidelijk hoe groots dit nieuwe vergezicht is. In zuidelijke richting kijk je over de bloeiende heuvels uit naar de vlaktes van de Terai, die vrijwel op zeeniveau liggen. In het noorden verrijst een ontzagwekkende bergketen : de Dhaulagiri Himal. In het hart van dit massief verheft zich de adembenemende Dhaulagiri I (8167m). Esthetisch volmaakt, zijn haar vrijstaande, ronde vormen het tegenovergestelde van de messcherpe topgraten van de Annapurna’s. Dhaulagiri I rijst majestueus op uit de groene dalen en donkere kloven van de Kali Gandaki die, alsof het nog niet genoeg is, de diepste canyon op aarde vormt. Het is zo’n aanblik waar je hart een slag van overslaat.

Door de nabijheid van Poon Hill – een geliefd doel voor korte trektochten vanuit Pokhara – is Ghorepani (2860m) uitgegroeid tot een toeristisch trekkersdorp zoals we dat tot nu toe nog niet tegenkwamen. Voor een bergdorp hoog in de Himalaya zijn de faciliteiten in ieder geval goed, en het uitzicht ook.

Het zicht naar boven wordt nu niet meer beperkt door Himalayatoppen die een groot deel van de hemel opslokken. Er is hier nauwelijks lichtvervuiling (en ook geen luchtvervuiling), en het feit dat we op bijna drie kilometer hoogte zijn betekent dat er veel minder atmosfeer is tussen jou en het heelal. De sterrenhemel is kortom ongeëvenaard, mis het niet.

Joost Annapurna Poon Hill18         Poon Hill (optioneel) / 2 uur (heen en terug), vervolgens van Ghorepani naar Ulleri / 3 uur

Ruim voor zonsopgang word je gewekt voor het laatste hoogtepunt van de reis : Poon Hill (3210m). Het pad naar de heuveltop is gemakkelijk en breed, wel zo handig in het donker. Om onbegrijpelijke redenen is bovenop de kale top van Poon Hill ook nog een uitzichttoren gebouwd. Het tekent enigszins de sfeer, op sommige ochtenden beklimmen vele tientallen mensen Poon Hill en de stilte van de Annapurna’s is hier ver te zoeken. Aan het uitzicht doet dat natuurlijk helemaal niets af, en het heeft ook wel iets om met zijn allen in het aardedonker de zonsopgang te begroeten.

De top van Dhaulagiri I wordt als eerste geraakt door de zonnestralen, de wereld vliegt in brand. Dan volgen Annapurna, Nilgiri, Hiunchuli en Tukche. Het panorama dat langzaam uit het donker tevoorschijn komt bestrijkt de Himalayamuur van west naar oost over een horizon van minstens honderd kilometer breed.

Na dit vroegochtendlijke uitstapje aanvaarden we de afdaling naar Ulleri (2020m), waarmee voor je gevoel ook de thuisreis al een beetje is begonnen. Omlaag, omlaag, en verder omlaag. Daar is geen haast bij, de vele dorpjes onderweg nodigen uit tot pauze. Praktijk leert dat je ‘Nepali flat’ (de stukjes omhoog dus) gaat missen als je alleen maar afdaalt. Tegelijkertijd verbaas je je er (terecht) over dat je al die meters ook omhoog gemaakt hebt. Blijf opletten, in dit gebied bloeien veel orchideeën, het is ook het seizoen dat de aronskelken pijlsnel opkomen.

Joost Annapurna eksterWe zijn inmiddels terug in de subtropen. In de bomen en aan het water fluiten, zingen, krijsen en kraaien allerlei veelkleurige vogels waaronder parkieten, bluebirds, roodstaarten, blauwe roodborsten, vliegenvangers, mina’s, groene duiven, een arsenaal aan kruiplijsters (babblers), wonderlijke diksnavelmeesjes en sierlijke honingzuigers.

19         Van Ulleri naar Pokhara / ca 3 uur

Vanuit Ulleri wandelen we naar de dalbodem. Na twee weken zonder auto’s of zelfs maar een brommer, word je vandaag weer in alle hevigheid geconfronteerd met vrachtverkeer, bussen, claxons en dieseldamp. Het duurt even voor je daar weer aan gewend bent. De chauffeur wacht ons op voor de rit terug naar Pokhara, waar we een dag (twee nachten) uitvieren.

Het kan bijna niet anders of je hebt nu wel zin aan een grote biefstuk of iets vergelijkbaars. Gelukkig heeft Pokhara vele restaurants, waaronder een klein aantal zeer goede.

20         Pokhara

Wie nog energie over heeft wandelt naar één van de heuveltoppen boven de stad, en beloont zichzelf met het geweldige uitzicht op de Annapurna’s die in de verte staan te glanzen. Het mooiste panorama heb je vanaf de World Peace Pagoda, waarvoor je eerst een stukje moet roeien. Het is op zo’n moment nauwelijks voorstelbaar dat je daar middenin bent geweest. Voor een werkelijk onovertroffen uitzicht ga je paragliden. Met één van de ervaren piloten spring je van de berg, en daar ga je. Samen met de adelaars maak je rondjes op thermiek, hoger en hoger, met als decor de glorieuze Annapurna’s ; je vergeet het nooit meer.

DCIM100GOPROHoeft natuurlijk allemaal niet. Wie geen adrenaline maar juist rust zoekt huurt een gaat met een (roer)bootje het meer op, installeert zich met een boek op een dakterras, gaat op vogelexcursie, of schrijft zich in voor een cursus Ayurvedische yoga buiten de stad.

21         Pokhara – Kathmandu

22         Kathmandu / optioneel : Bhaktapur en Patan

Tijdens deze laatste dag in Kathmandu ook nog een laatste excursie, naar de twee mooiste antieke steden van Nepal : Bhaktapur en Patan.

23         Kathmandu – Amsterdam

 Einde van de reis, vol onvergetelijke indrukken verlaat je Nepal.

Tot slot : flora & fauna 

Joost Annapurna orchid Jinhu v

Dit is een natuur- en landschapsreis pur sang. De Nepalese Himalaya is daarvoor het aangewezen gebied : land, klimaat en derhalve ook het leven is op kleine oppervlakte extreem gevarieerd. De bergen en dalen van de Annapurna Conservation Area (ACA) zijn bedekt met liefst 22 bostypes met loofbos, 9 soorten rododendron, 38 soorten orchideeën en vele honderden andere soorten bomen en (al dan niet bloeiende) planten.

Maar er is meer, want wie oplet krijgt bijzondere dieren te zien. Het uitgestrekte Annapurnagebied is een nationaal park waar jagen verboden is. De grotere dieren (beer, tahr, blauwschaap) zijn schuw, maar het is zeker niet ondenkbaar dat we ze tegenkomen.

Bijzondere zoogdieren in ACA: pika, muntjak, muskushert, zwarte beer, gele marter, Himalaya tahr, blauwschaap, Tibetaanse vos, langoer- en andere apen en (uiterst zeldzaam) Tibetaanse wolf, sneeuwluipaard.

Vogels zien we in groten getale. Nepal beslaat minder dan een duizendste van het aardoppervlak, en toch leeft hier 10 procent van alle vogelsoorten. Al bij aankomst in Kathmandu, en later in Pokhara, zie je opmerkelijke exemplaren als de felblauwe Indian roller, die geluk brengt als je op reis gaat. In de voetheuvels van de Annapurna’s zijn vogels in buitengewone veelzijdigheid alomtegenwoordig, van piepklein tot ‘vliegende deuren’. Aan het meer Phewa Tal bij Pokhara leven allerlei watervogels. De Kali Gandaki-kloof die Annapurna van de Dhaulagiri Himal scheidt is de belangrijkste trekvogelroute door de Himalaya. Tijdens deze reis zie je tientallen bijzondere vogelsoorten, wie oplet veel meer.

Bijzondere vogels in ACA en omgeving Pokhara (het meer Phewa Tal) (meer dan 850 soorten in totaal): Himalaya monal, Tibetaans sneeuwhoen, bloedfazant, cheerfazant, honingzuiger, dwergspecht, baardvogel, ooievaarsbekijsvogel, zwart-witte ijsvogel, Himalaya bulbul, Nepal-oehoe, groene duif, kruiplijster (babbler), lammergier, Himalayagier, zwarte arend, honingbuizerd, keizerarend, steenarend, zwarte ibis, Indische gaper, maraboe, roodsnavelkitta, raaf, drongo, Indian roller, blauwe roodborst, mountain bluebird, witkoproodstaart, grandala, mina, hop.

© 2017 Met Joost naar / Joost Horsthuis
Photo courtesy : Jur Pels, Harrie Hebben, Antonia Hilhorst, Prem Gurung
BIRDS